Stichting

We hebben geluk dat we in Nederland zijn geboren en niet in een krottenwijk in Rio de Janeiro, als weeskind in Ethiopië, als landloze boer in Indonesië of te vondeling zijn gelegd in Chili. De situatie in veel Derde Wereldlanden is vaak een direct gevolg van de activiteiten die de rijke landen daar ontplooiden en de wijze waarop wij in het rijke westen leven. Daar mogen we best eens bij stil staan. Ons bewust van worden. Onze solidariteit tonen. Solidariteit met minderheidsgroeperingen.

Dat is de reden dat in 1993 op initiatief van enkele inwoners de gemeentelijke Stichting Ontwikkelings Samenwerking (SOS) Meerlo-Wanssum werd opgericht. Belangrijkste doel van deze vrijwilligersorganisatie is om bewustwordingsactiviteiten op te zetten en te stimuleren bij de ruim zevenduizend inwoners -jong en oud- in de zes kerkdorpen van de voormalige gemeente Meerlo-Wanssum (Meerlo, Wanssum, Blitterswijck, Tienray, Swolgen en Geijsteren) gekoppeld aan een project in een Derde Wereldland.


Daarnaast zamelt de stichting samen met inwoners, verenigingen en scholen geld in voor dat project. De projecten die worden gesteund hebben veelal een relatie met een of meerdere (ex)inwoners uit een van de zes kerkdorpen van de zes dorpen. Zo’n veertig inwoners in de leeftijd van 16 tot en met 75 jaar zijn als vrijwilliger actief voor de stichting.

Met onze activiteiten in de zes dorpen dragen we ook bij aan een leefbaardere samenleving in onze gemeentes.

Inmiddels zijn dat zowel Horst aan de Maas als Venray door mensen met elkaar in contact te brengen en samen acties te ondernemen voor dat ene gezamenlijke doel: de medemens elders in de wereld.






Werkwijze


Inwoners, oud-inwoners en organisaties uit de zes dorpen die een relatie hebben met ontwikkelingsprojecten in de Derde Wereld kunnen elke drie à vier jaren projecten indienen bij de stichting. Aan de hand van onze criteria wijst de stichting dan een project aan dat gedurende drie jaren in de schijnwerpers wordt gezet en waarvoor fondswerving plaatsvindt. We richten onze schijnwerpers niet alleen op het project maar ook op het land waarin het project ligt.




De afgelopen jaren hebben wij bijzondere resultaten bereikt: we bouwden in Rio de Janeiro (Brazilië) een speciaal meisjeshuis voor (ex)straatkinderen die in verwachting zijn of al een baby hebben gebaard, realiseerden een schooltje voor weeskinderen en schaften koeien aan in Ethiopië (Afrika) en we startten samen met de Rabobank Foundation op Sulawesi (Indonesië) en de lokale boeren met enkele boerencoöperaties.



Bovendien hebben wij in het Chileense stadje Chillán het kindertehuis Hogar Esperanza van de Belgische zuster Lucienne Hardy drie jaren gesteund en onder andere een personenbusje aangeschaft, enkele verbouwingen mede mogelijk hebben gemaakt (o.a. behandelruimte en kantoor gebouwd) en de directie geholpen bij de exploitatie van de drie tehuizen. Tijdens de projectfase liepen enkele studentes uit de regio stage in dit kindertehuis. Daarna hebben we een basisschool en drie leraarhuizen gebouwd in Kalundu View, Zambia. Ruim tweehonderd kinderen gaan naar de basisschool en hebben dankzij ons project een toekomst. Ons huidige project is het realiseren van een mobiele school in Chennai, India. Veel kinderen van rondreizende bouwvakfamilies leiden een zervend bestaan op de bouwplaatsen. Wij geven die kinderen de mogelijkheid om in een mobiele school (een bus) te leren, te eten en een dagritme op te bouwen.

Door spreekbeurten, lezingen, informatie, exposities, dia- en/of videoavonden te verzorgen bij verenigingen en scholen en geregelde informatie via de zes dorpsbladen probeert de stichting zoveel mogelijk inwoners te bereiken. Ook tekent SOS voor veel persberichten die geplaatst worden op deze website, in dag- en weekbladen en die leiden tot programma’s op lokale en regionale radio- en tv-stations.

Voor elk project maken vrijwilligers van de stichting een speciale scholenmap ten behoeve van het onderwijs op de basisscholen. Zo bracht de stichting met de kinderen van de hoogste klassen van de basisscholen een bezoek aan het Afrikamuseum in Berg en Dal. Daarnaast stimuleert de stichting inwoners en organisaties tot het ondernemen van initiatieven die de acties van de stichting ondersteunen. In de praktijk is de afgelopen jaren gebleken dat veel inwoners en verenigingen daar creatief mee omgaan.

Zo werden drie onderkomen en betonnen abri’s (bushokjes) door enkele Meerlo-Wanssumse meisjes onder leiding van kunstenares Karlijn Surminski voorzien van kleurrijke derde wereld afbeeldingen. Schreven drie jongens uit Blitterswijck een eigen rap over de rechten van het kind, liep het echtpaar Jana en Jan Bexkens uit Tienray via een sponsorvoettocht naar het 2300 kilometer verderop gelegen Santiago de Compostela en werd het kunstproject Mieke and Friends geïnitieerd.


Het zijn maar enkele voorbeelden van creatieve ideeën vanuit de bevolking om mee te helpen en aandacht te vragen voor de medemensen in de ontwikkelingslanden. De acties ron